Cząber

MASA NETTO: 30g  (100g = 10 zł)

Kraj Pochodzenia: Polska

Produkt może zawierać:  gluten, seler, soję, orzechy, gorczycę, sezam. 

Sposób przechowywania: Przechowywać w suchym i chłodnym miejscu. Chronić przed promieniami słonecznymi.

Data minimalnej trwałości znajduje się na opakowaniu. 

OPIS

Inne polskie nazwy: cząberek, pieprzyk, ziele fasolowe, lub od nazwy łacińskiej - satureja, w dawnych czasach również dzięcielina.

Cząber znano i używano już w starożytności. Legiony rzymskie przeniosły go do północnej Europy. W średniowieczu uprawiany był u nas w ogrodach przyklasztornych, opisywany w kapitularzach i herbarzach. Marcin z Urzędowa pisze, iż: „cząber jest pospolite ziele, że je też w serzech jedzą w Polszcze". Wspomina go też Syreniusz. Ongiś wierzono w jego magiczną moc, jak również w to, że spożywanie cząbru pobudza do podejmowania szlachetnych czynów. Wchodził w skład tzw. afrodyzjaku. Był wówczas zarówno rośliną leczniczą, jak i przyprawową.

Zastosowanie   

Ma ostry, specyficzny smak, dodaje więc mdłym warzywom pikantności. Szczególnie nadaje się do warzyw strączkowych, takich jak fasola czy groch, stąd jego dawna nazwa: „ziele fasolowe" Dodaje smaku ziemniaczance, krupnikowi czy grochówce, babce ziemniaczanej, sałatkom, dziczyźnie i sosom. Naciera się nim tłuste, ciężko strawne mięsa, nie tylko duszone, lecz również pieczone na rożnie. Jest składnikiem pieprzy ziołowych i powszechnie znanej bułgarskiej "Czubrycy". Dodawany bywa do wędlin i do marynat. Olejek z cząbru używany jest także w różnych gałęziach produkcji spożywczej.

Źródło:

D. Tuszyńska-Kownacka, T. Starek, "Zioła w Polskim domu", Warszawa 1987r.